സൂര്യനുറങ്ങുന്ന ഗ്രാമം വിട്ട് പോന്നു ഞാന്
മണല് കനലുകള് പാത വിരിച്ച ഊഷരഭൂവില്
ജീവിതം തേടി അകലെ നിലാവ് ഉണരുന്ന നേരങ്ങളില്
ഒരു കണ്ണീരിന്റെ നനവ് ഞാനറിയുന്നു
പാതിയിലെവിടെയോ വിട്ടു പോന്ന കുഞ്ഞു പ്രണയത്തിന് പരിവേദനങ്ങള്
അലയൊതുങ്ങിയ തീരങ്ങള് സാക്ഷി
മൂകമായിരുന്നു ആ പ്രണയം എങ്കിലും
മിഴിതുമ്പുകളാല് അവളെന്തല്ലാമോ പറഞ്ഞ പോലെ
ഉതിര്ന്നു വീണ മിഴിതുള്ളികളില്
അവ മറച്ചു കളഞ്ഞുവെന്നാശ്വസിപ്പൂ ഞാന്
നൊമ്പരങ്ങള് വിടപറയുന്ന യാമങ്ങള്
അവളെ എനിക്ക് തിരികെ തന്നേക്കും
കുഞ്ഞു മഞ്ചാടി മണികള് കൊണ്ടൊരു താലിയും
ഉതിര്ന്നു വീണ മിഴിതുള്ളികളില് അവ മറച്ചു കളഞ്ഞുവെന്നാശ്വസിപ്പൂ ഞാന്
ReplyDeleteനൊമ്പരങ്ങള് വിടപറയുന്ന യാമങ്ങള് അവളെ എനിക്ക് തിരികെ തന്നേക്കും
വരികള് നന്നായിരിക്കുന്നു .എഴുതി കൊണ്ടേയിരിക്കുക ...എല്ലാ വിധ ആശംസകളും ...
):
Delete